ഓണനാളുകളിലെൻ മനോമുകുരത്തിൽ
മിന്നി നിൽക്കുന്നതെൻ അമ്മ മാത്രം പൂവിളിയെങ്ങുമുയർന്നിടുമ്പോൾ ചെവിയിലെത്തീടുന്നു "മോളെ, വയ്യ, "
മരണത്തിൻ മരവിപ്പുവാരിപ്പുണർന്നൊരാ പാദത്തെ കൈയാൽ ഞെരിച്ചുകൊണ്ടും
എന്നു മുരുവിടും കൃഷ്ണനാമങ്ങളെ
ഉച്ചത്തിലെണ്ണിപ്പറഞ്ഞു കൊണ്ടും
ആസ്പത്രി ശയ്യയിൽ വെള്ളവിരിപ്പിന്മേൽ
വിളറി വെളുത്തു കിടന്നിടുമ്പോൾ
വിങ്ങും ഹൃദയമോടരികെയിരുന്നൊരെൻ
കൈ പിടിച്ചോതി "പോവ്വാണേൽ പോയിടാം
പൊറുക്വാണേൽ പൊറുത്തിടാം
അല്ലാതെ ഞാനെന്തു ചെയ്യു "മെന്ന്
" കാലിൻ മരണം കഴിഞ്ഞു യിപ്പോഴത്
ജീർണ്ണിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
വേദന മാറ്റുവാൻ എന്താണ് പോംവഴി
ജീർണിച്ച ഭാഗത്തെ വേർപെടുത്തൽ
താങ്ങുമോയമ്മയതീ നിലയിൽ'?
ബോധം കെടുത്തുമ്പോൾ ,ശസ്ത്രക്രിയക്കിടെ,
റെക്കവറി ടൈമിലും ,പോയേക്കാം
ഈ നിലയിലയ്യo വിളിച്ചു കൊണ്ടേ
"ചീ മണം' ചുറ്റും പരത്തിക്കൊണ്ടേ
ഇഞ്ചിഞ്ചായ്ചാവുവാൻ വിട്ടിടേണോ?
"വയ്യെൻ്റെ മോളേ ഈ വേദന താങ്ങുവാൻ
കൃഷ്ണനെന്തേയെന്നെ കാണുന്നില്ല?
പിറ്റേന്നു നേരം വെളുത്ത നേരം
മാലോകർക്കെല്ലാം ഓണമായി
അമ്മ തന്നവസാന നാളുമായി
പഞ്ചാരക്കഞ്ഞി പകർന്നു നൽകി
പാല്പായസം പോൽ കുടിപ്പിച്ചു
എന്തിനെന്നുള്ള രഗദ്ഗദത്തിൽ
അശ്രുക്കൾ പൂക്കളം നിർമ്മിച്ചു
ഓണം കഴിഞ്ഞു 'കരഞ്ഞോണമായി
ഏകാകിനിയായമ്മ പോയി
 ആരോടുമെന്നോടുംചൊല്ലിടാതെ.